συνέπειες+στην+ζωή+μας


 * VIP 4: Μιχάλης Λαζαρίδης, Δημήτρης Παρούτογλου, Βασίλης Μισαηλίδης, Βαγγέλης Ουργατζόγλου

[|Αλκοόλ και Υγεία]

|^.^| Εδω βρισκεται η εργασια μας σχετικα με τις επιδρασεις του αλκοολ στην ζωη μας..μπορειτε να την δειτε πατωντας στο παραπανω αρχειο. ‍‍‍‍

__“Το αλκοόλ και οι επιδράσεις του στη ζωή και την υγεία των ανθρώπων…” __

Στην εποχή μας παρατηρείται το φαινόμενο της υπερβολικής χρήσης αλκοόλ. Πολλά άτομα από μικρή ηλικία χρησιμοποιούν το αλκοόλ ως ένα είδος απόλαυσης πίνοντας το, νιώθουν ευχαρίστηση και έτσι υιοθετούν αυτή τη στάση ως ένα τρόπο ζωής. Αυτό έχει ως συνέπεια να καταλήγουν στον αλκοολισμό. Είναι μια συνήθεια πολύ καταστρεπτική για τον ανθρώπινο οργανισμό. Καθημερινά ακούμε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αλλά και από τους γνωστούς μας ότι πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης αλκοολούχων ποτών, για τα τροχαία ατυχήματα που συμβαίνουν καθημερινά όπου κύρια αίτια είναι και πάλι το αλκοόλ και η αλαζονεία των οδηγών, για διάφορους φόνους και αυτοκτονίες υπό την επήρεια αλκοόλ και για άλλα προβλήματα. Τα στάδια από τα οποία περνά το άτομο ώστε να γίνει αλκοολικός είναι:


 * Ανοχή. Ο χρήστης αυξάνει τις δόσεις της εξαρτησιογόνου ουσίας γιατί ο οργανισμός του έχει συνηθίσει τις επιδράσεις αυτής της ουσίας
 * Εθισμός. Το άτομο πλέον βρίσκεται σε μία ψυχική και σωματική κατάσταση που του δημιουργεί μία όλο και λιγότερο ελεγχόμενη επιθυμία να χρησιμοποιήσει την ουσία αυτή. Για το λόγο αυτό είναι δύσκολο οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν εξαρτησιογόνες ουσίες να ελέγξουν την επιθυμία να τις χρησιμοποιήσουν.
 * Εξάρτηση. Ο χρήστης αναγκάζεται να ξαναπάρει την εξαρτησιογόνο ουσία σε μικρότερα ή μεγαλύτερα διαστήματα, για να μειώσει τις αρνητικές επιδράσεις τις στέρησης (ψυχική εξάρτηση).

Ο αλκοολισμός παρουσιάζεται με τις εξής μορφές:

Οξύς αλκοολισμός. Είναι η μέθη, δηλαδή το νευροψυχικό σύνδρομο που προκαλείται συχνότερα από την οξεία τοξική με αλκοόλη. Τη φάση διέγερσης ακολουθεί κινητική ασυνεργία, δυσαρθρία, ακολουθεί μυϊκή υποτονία, που μπορεί να καταλήξει σε πλήρη αδράνεια. Στα παραπάνω παρουσιάζονται σε ορισμένες περιπτώσεις σπασμοί, χαλάρωση στους σφιγκτήρες και άλλα νευροφυτικά συμπτώματα, όπως, ταχυκαρδία, κατόπιν βραδυκαρδία, εμετοί, διαταραχές από τις κόρες των ματιών κτλ. Ψυχικά παρατηρείται αυτοματισμός με υπέρκινητικοτητα, παραισθήσεις και σπανιότερα ψευδαισθήσεις κατά την περίοδο της διέγερσης, πάντοτε όμως διανθισμένος με σύγχυση μέχρι πλήρη καταπληξία στις έντονες μορφές. Η διάρκεια και ένταση, καθώς και οι αντιδράσεις της μέθης είναι πολυποίκιλες. Η κοινή μέθη χαρακτηρίζεται από πρωταρχική ψυχοκινητική περίοδο, προοδευτική υπέρκινητικοτητα με ευφορία και υποκειμενικό αίσθημα αύξησης της δυναμικότητας. Ακολουθεί ασυναρτησία του λόγου, δυσπραγία στις εκφραστικές κινήσεις κτλ. Η κοινή μέθη καταλήγει σε κώμα. Η αμνησία του αλκοολικού που προέρχεται από το κώμα είναι πάντοτε σταθερή. Στους μικρόνοες παρατηρείται κώμα και κυκλοφοριακές διαταραχές και έπειτα από πόση μικρής σχετικής ποσότητας αλκοόλης.

Χρόνι ος αλκοολισμός. Προκαλείται όταν, κατά τα κανονικά χρονικά διαστήματα, καταναλώνει κάποιος ορισμένη ποσότητα ποτού. Ο οργανισμός ποτίζεται σιγά σιγά και συνηθίζει το ποτό. Στο μεταξύ αργά αλλά σταθερά αυξάνονται οι δόσεις κι η ποσότητα των δόσεων και ο άνθρωπος γίνεται πιο αλκοολικός. Δεν μπορεί να ζήσει χωρίς να πιει. Αποτελέσματα του αλκοολισμού είναι:
 * Μορφή με σπασμούς . Τη διέγερση ακολουθούν σπασμοί, που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι αλλεπάλληλοι και διακόπτονται από συγχυτικές καταστάσεις ημιεγρήγορσης.
 * Ψευδαισθητική μορφή του Γκάρνιερ . Είναι σπάνια και σ’ αυτή παρατηρούνται τρομακτικές κύρια εικόνες που μπορούν να προκαλέσουν βίαιες αντιδράσεις με τραγικά σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελέσματα (αυτοκτονία, εγκλήματα κτλ.)
 * Παραληρητική μορφή. Κατά την οποία συχνά παρατηρούνται ιδέες αυτομομφής ή ο αλκοολικός τρέχει στην αστυνομία για να καταδώσει φανταστικά εγκλήματα κτλ.
 * Διεγερτικοκινητική οξεία μέθη. Σαν τέτοια περιγράφεται η μέθη που χαρακτηρίζεται από διάχυτη υπέρκινητικοτητα μέχρι φρενίτιδα που μπορεί να οδηγήσει σε ομαδικά εγκλήματα. Η διάρκεια της φτάνει μερικές ώρες, η δε εξάρτηση περατώνεται με βαθύ ύπνο με ολική αμνηστία κατά την αφύπνιση.
 * στομαχικές διαταραχές,
 * ανορεξία,
 *  ναυτία,
 * εμετοί φλογώσεις,
 * έλκη στομάχου,
 * καρκινώματα,
 * προσβολή του συκωτιού (συχνή η αλκοολική κίρρωση),
 * νευρικές διαταραχές,
 *  τρεμούλιασμα των χεριών,
 * κράμπες,
 * εφιαλτικά όνειρα,
 * ψυχώσεις κ.α.
 * ακρισία,
 * η αμνησία,
 * <span style="background-color: #ffff00; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; font-size: 170%;"> η αβουλία,
 * <span style="background-color: #ffff00; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; font-size: 170%;">ο κυνισμός
 * <span style="background-color: #ffff00; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; font-size: 170%;">η αδιαφορία.

Μέσα στον αλκοολικό σκοτώνεται ευγενικό και ανθρώπινο και παίρνουν μεγάλες διαστάσεις οι κακές πλευρές του χαρακτήρα. Οι περισσότεροι από τους αδικαιολόγητους, αλλά και από τους πιο αποτρόπαιους εγκληματίες είναι αλκοολικοί. Οι απόγονοι των αλκοολικών έχουν τάση προς το οινόπνευμα και γενικά έχουν προδιάθεση στην παραφροσύνη, στη βλακεία και στην επιληψία.

Οι θετικές επιδράσεις του αλκοόλ στον ανθρώπινο οργανισμό: H καθημερινή κατανάλωση αλκοόλ, αλλά με μέτρο, βοηθά τις γυναίκες να διατηρήσουν τις διανοητικές τους ικανότητες καθώς διανύουν την τρίτη ηλικία, σύμφωνα με την πλέον εκτενή μελέτη που έχει γίνει έως σήμερα, που διεξήχθη σε 12.480 γυναίκες ηλικίας 70 έως 81 ετών επί αρκετές δεκαετίες. Σύμφωνα με αυτή, οι γυναίκες που έπιναν ημερησίως ένα ποτηράκι κρασί, μπίρα ή ένα δυνατό αλκοολούχο ποτό για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, διέτρεχαν 20% μικρότερο κίνδυνο να παρουσιάσουν μείωση των διανοητικών τους ικανοτήτων.
 * Το αλκοόλ διατηρεί τη διαύγεια

Το ερώτημα κατά πόσο η μπύρα μπορεί να έχει ευεργετικές επιδράσεις στην υγεία, έχει απασχολήσει και απασχολεί τόσο τους επιστήμονες όσο και το πλατύ κοινό. Οι έρευνες που μέχρι σήμερα έδειξαν ότι η μέτρια κατανάλωση κρασιού βοηθά την καρδία, εύλογα δημιουργούν το ερώτημα τι συμβαίνει με το άλλο δημοφιλές αλκοολούχο ποτό που είναι η μπύρα. Την κατανάλωση μπύρας χωρίς αλκοόλ υποδεικνύουν τώρα οι επιστήμονες ως πιθανό σύμμαχο στη μάχη εναντίον του καρκίνου. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν Ιάπωνες μελετητές, έπειτα από μια σειρά δοκιμών σε ποντίκια. Συγκεκριμένα, σε 'κεινα από τα πειραματόζωα που δόθηκε μη αλκοολούχος μπύρα, η έκθεση σε καρκινογόνα χημικά προκάλεσε μικρότερες κατά 85% βλάβες σε ζωτικά όργανα, όπως το συκώτι, οι πνεύμονες και τα νεφρά, απ' ότι εκείνα στα οποία δε χορηγήθηκε. Την έρευνα πραγματοποίησε ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Οκαγιάμα της Ιαπωνίας, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι το συγκεκριμένο ποτό περιέχει χημικές ενώσεις, που εμποδίζουν την ανάπτυξη καρκινογενέσεων. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται για τη μπύρα, που περιέχει αλκοόλ.
 * Ορισμένες ουσίες της μπύρας ωφελούν τον ανθρώπινο οργανισμό

Οι Ιάπωνες επιστήμονες αποδύονται τώρα στην ανακάλυψη των συστατικών εκείνων, που δίνουν στη μη αλκοολούχο μπύρα τις ευεργετικές αυτές ιδιότητες, ώστε στη συνέχεια να προστεθούν σε άλλα φαγητά ή ποτά. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα ιατρικά στοιχεία, το αλκοόλ ευθύνεται για το 6% των περιστατικών με καρκίνο στις δυτικές κοινωνίες. Ωστόσο, τα πορίσματα της νέας αυτής έρευνας φέρνουν διχογνωμίες στον επιστημονικό κόσμο. Βρετανοί επιστήμονες επισημαίνουν, ότι χρειάζεται περαιτέρω μελέτη επί των αποτελεσμάτων. Ακόμη, προειδοποιούν, ότι τα αποτελέσματα ακόμη κι αν είναι αληθινά δεν πρέπει να μεταφραστούν ως έναυσμα για αύξηση της κατανάλωσης της μπύρας. Μάλιστα, η Δρ Λέσλι Γουόκερ διευθύντρια του βρετανικού Κέντρου Πληροφοριών για τον Καρκίνο, τονίζει, ότι έτσι κι αλλιώς υπάρχει μια πληθώρα συστατικών-συμμάχων κατά του καρκίνου, που παίρνουμε μέσα από τη διατροφή καταναλώνοντας κυρίως φρούτα και λαχανικά. "'Άρα το συμπέρασμα, ότι η μπύρα χωρίς αλκοόλ, που έτσι κι αλλιώς αποτελεί μια ένωση θρεπτικών συστατικών, έχει αντικαρκινικές ιδιότητες δεν αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική ανακάλυψη" δηλώνει η ίδια χαρακτηριστικά. Επιπλέον, η πραγματοποίησή της σε ποντίκια κάνει ακόμη πιο δύσκολη τη χρήση των πορισμάτων για τα ανθρώπινα δεδομένα. Πειράματα σε ανθρώπινο οργανισμό Στους άνδρες μειώνει τη συγκέντρωση της τεστοστερόνης. Όσον αφορά την οιστραδιόλη δεν την επηρεάζει καθόλου. ûΤα αποτελέσματα αυτά είναι πολύ ενδιαφέροντα διότι είναι γνωστό ότι η DHEAS θεωρείται ότι προστατεύει από την αθηροσκλήρυνση.
 * Προβληματισμός κι επιφυλάξεις
 * Η μέτρια κατανάλωση μπύρας ορίζεται ως η πρόσληψη30 γραμμαρίων αλκοόλης για τους άνδρες και20 γραμμαρίων αλκοόλης για τις γυναίκες. Ένα ποτήρι μπύρας περιέχει συνήθως από 10 έως12 γραμμάρια αλκοόλης.
 * Οι επιστήμονες εξέτασαν τις μεταβολές που συνέβαιναν σε 3 ορμόνες εθελοντών που κατανάλωναν μέτρια ποσότητα μπύρας καθημερινά. Οι εθελοντές ήσαν 9 γυναίκες που έφθασαν στην εμμηνόπαυση και 10 μεσήλικες άνδρες.
 * Οι 3 ορμόνες που μελετήθηκαν ήσαν η θειική διυδροεπιανδροστερόνη (DHEAS), η τεστοστερόνη και η οιστραδιόλη.
 * Τα αποτελέσματα των μετρήσεων έδειξαν ότι η τακτική μέτρια κατανάλωση μπύρας αυξάνει τη συγκέντρωση της DHEAS στο αίμα και στα δύο φύλα.

Οι άνδρες και γυναίκες, ηλικίας από 60 έως 69 ετών που καταναλώνουν ένα μέχρι δύο ποτήρια κρασιού κάθε μέρα, φαίνεται ότι έχουν μειωμένο κίνδυνο για εγκεφαλικό ισχαιμικό επεισόδιο. Τα εγκεφαλικά επεισόδια, ισχαιμικής ή αιμορραγικής μορφής, αποτελούν τη τρίτη συχνότερη αιτία θανάτου. Η επίδραση της κατανάλωσης αλκοόλ πάνω στη συχνότητα των εγκεφαλικών επεισοδίων δεν έχει μέχρι σήμερα διευκρινισθεί πλήρως και παραμένει ένα επίμαχο θέμα. Μέσα στα πλαίσια μιας μεγάλης επιδημιολογικής έρευνας που διήρκεσε 30 χρόνια, ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Βοστόνης, εξέτασαν τα δεδομένα για 5.209 άνδρες και γυναίκες. Κατά τη διάρκεια της έρευνας καταγράφηκαν τα επεισόδια εγκεφαλικών επεισοδίων που συνέβησαν στους συμμετέχοντες. Παράλληλα εξετάστηκαν οι συνήθειες που είχαν όλοι όσοι συμμετείχαν στη μελέτη όσο αφορά την κατανάλωση αλκοόλ. Τα αποτελέσματα και συμπεράσματα των ερευνητών ήταν τα ακόλουθα: Θα τελειώσουμε τονίζοντας ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα της κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών για την καρδία ή για τον εγκέφαλο υπάρχουν μόνο όταν πρόκειται για μέτρια καθημερινή κατανάλωση. Εκείνο το οποίο μπορούμε να πούμε συμπερασματικά είναι ότι αυτό το οποίο έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, " παν μέτρον άριστον", φαίνεται ότι εφαρμόζεται ιδιαίτερα στην περίπτωση αυτή. Μια λογική μέτρια καθημερινή λήψη αλκοόλης φαίνεται να αποδεικνύεται τελικά ευεργετική τόσο για την καρδία και για τα αγγεία μας αλλά και για την πρόληψη του διαβήτη τύπου 2 στους άνδρες.
 * Το αλκοόλ και τα εγκεφαλικά επεισόδια
 * Οι άνδρες και γυναίκες, ηλικίας από 60 έως 69 ετών που έπιναν από 1 μέχρι 2 ποτήρια κρασί την ημέρα, δηλαδή από 12 μέχρι24 γραμμάρια αιθανόλης (1 τυπικό ποτό περιέχει περίπου12 γραμμάρια αιθανόλης), είχαν σημαντικά μειωμένο κίνδυνο για εγκεφαλικά ισχαιμικά επεισόδια
 * Η προστατευτική δράση της αιθανόλης δεν παρατηρήθηκε για τις υπόλοιπες ηλικίες
 * Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλης αύξανε τον κίνδυνο εγκεφαλικών επεισοδίων
 * Μόνο το κρασί από τα διάφορα ποτά που μελετήθηκαν (ουίσκι, μπύρα ή άλλα ποτά), φάνηκε ότι είχε προστατευτική δράση εναντίον των εγκεφαλικών ισχαιμικών επεισοδίων
 * Εδώ θα πρέπει να προσθέσουμε ότι άλλες παλαιότερες έρευνες είχαν δείξει ότι η μέτρια κατανάλωση αλκοόλης που προέρχεται από μπύρα, κρασί, ουίσκι και άλλα ποτά μειώνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής.

=<span style="background-color: #00ffff; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; font-size: 200%;">Αρνητικές επιδράσεις του αλκοόλ = Οι γυναίκες που κατανάλωναν αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι πιθανόν να έχουν κληροδοτήσει προβλήματα ανάπτυξης στα παιδιά τους, τα οποία ενδεχομένως θα διαρκέσουν ακόμη και έως τα 14 τους χρόνια. Η Δρ Νάνσι Ντέι, επιδημιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ και επικεφαλής της μελέτης, παρακολούθησε σε μια μαιευτική κλινική στο Πίτσμπουργκ την πορεία κύησης 565 γυναικών οι οποίες κατανάλωναν αλκοολούχα ποτά κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών της εγκυμοσύνης. Η έρευνα ξεκίνησε από τον τέταρτο μήνα κύησης και μετά τον τοκετό επικεντρώθηκε στην πορεία της υγείας των βρεφών και έως το 14 έτος της ηλικίας τους. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα, τα παιδιά παρουσίαζαν μικρές αλλά αρκετές σε αριθμό ανωμαλίες στην ανάπτυξη, όπως, π.χ., μη κανονικό βάρος ή ύψος, ενώ σε πολλές περιπτώσεις παρατηρήθηκαν επιπλοκές στη μνήμη και τις ικανότητες μάθησης, όχι όμως και στο βαθμό IQ. "Όσες γυναίκες έπιναν ακόμη και ένα ποτό την ημέρα κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της εγκυμοσύνης τους, γέννησαν παιδιά που στη μετέπειτα ζωή τους έφτασαν να ζυγίζουν έως και επτά κιλά λιγότερο σε σχέση με παιδιά που δεν εκτέθηκαν ως έμβρυα στο αλκοόλ" αναφέρει η Δρ Ντέι. "Το ίδιο το γεγονός δεν με εκπλήσσει" συνεχίζει η ίδια. "Εκείνο που είναι, όμως, εντυπωσιακό είναι η μεγάλη διάρκεια των προβλημάτων, ακόμη και στην εφηβεία". "Σίγουρα υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ της ποσότητας του αλκοόλ και των επιπτώσεων από την κατανάλωσή του στα παιδιά. Όμως, εκείνο που πραγματικά προκαλεί έκπληξη είναι ότι ακόμη και ένα ποτήρι την ημέρα μπορεί να έχει ανιχνεύσιμες επιδράσεις λέει χαρακτηριστικά η Δρ Ντέι.
 * Το αλκοόλ κατά την κύηση

<span style="background-color: #00ffff; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; font-size: 200%;">Η σχέση καρκίνου του μαστού και κατανάλωσης αλκοόλ Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι αντιφατικές αυτές επιδράσεις του αλκοόλ, πρέπει να ερμηνευθούν σε σχέση με την ηλικία των γυναικών. Πριν από την ηλικία των 60, ο καρκίνος του μαστού είναι σημαντικότερη αιτία θανάτου παρά οι καρδιοπάθειες. Μετά την ηλικία των 65 ετών, ο κίνδυνος από τις καρδιακές παθήσεις γίνεται μεγαλύτερος σε σύγκριση με τον καρκίνο του μαστού. Έτσι στις ηλικίες άνω των 65 ετών, οι προστατευτικές ιδιότητες της μέτριας κατανάλωσης αλκοόλ, γίνονται περισσότερο εμφανείς. Συμπερασματικά θα τονίσουμε το γεγονός ότι η μεγάλη αυτή έρευνα δείχνει ότι η κατανάλωση του αλκοόλ αυξάνει ουσιαστικά τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού στις γυναίκες. Το γεγονός αυτό θα πρέπει να προβληματίσει ιδιαίτερα λόγω του ότι παρατηρείται μια σημαντική αύξηση της κατανάλωσης αλκοόλ από νεαρές γυναίκες που με τον τρόπο αυτό εκτίθενται περισσότερο. Το γεγονός ότι το κάπνισμα βρέθηκε ότι δεν παίζει ρόλο στην πρόκληση καρκίνου του μαστού, δεν θα πρέπει να μας κάνει να ξεχνούμε ότι το κάπνισμα είναι η αιτία για 1 στους 3 καρκίνους που εκδηλώνονται. Επιπρόσθετα υπενθυμίζουμε ότι καρκίνοι που προκαλούνται από το κάπνισμα, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα, είναι πολύ περισσότερο επιθετικοί από τον καρκίνο του μαστού. Η επιβίωση των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα είναι πολύ μικρότερη σε σύγκριση με αυτή των ασθενών με καρκίνο του μαστού. Και ας μη ξεχνούμε το λυπηρό γεγονός της μεγάλης αύξησης του ποσοστού γυναικών που καπνίζουν που παρατηρείται κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με αποτέλεσμα τα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα στις γυναίκες να έχει φτάσει τα επίπεδα που παρατηρούνται στους άνδρες.
 * Η κατανάλωση αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο των γυναικών για καρκίνο του μαστού. Για κάθε αλκοολούχο ποτό που καταναλώνεται καθημερινά από τις γυναίκες, αυξάνεται ο κίνδυνος εκδήλωσης καρκίνου του μαστού κατά 6%. Αντίθετα ενώ το κάπνισμα είναι υπεύθυνο για το 33% όλων των καρκίνων που εμφανίζονται, εντούτοις δεν προκαλεί καρκίνο μαστού. Επιπρόσθετα, η κατανάλωση αλκοόλ είναι υπεύθυνη για την πρόκληση του 4% των καρκίνων του μαστού που καταγράφονται στις ανεπτυγμένες χώρες.
 * Οι βαρυσήμαντες αυτές διαπιστώσεις προκύπτουν από την πιο μεγάλη έρευνα που έγινε μέχρι σήμερα για το θέμα της σχέσης καρκίνου του μαστού, αλκοόλ και καπνίσματος. Η έρευνα έγινε από το CancerResearchUK, που είναι μια από τις πλέον αναγνωρισμένες επιστημονικές οργανώσεις για την έρευνα στον καρκίνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην έρευνα αυτή συμπεριλήφθηκε το 80% του συνόλου των πληροφοριών που υπάρχουν παγκοσμίως σχετικά με τον καρκίνο μαστού, καπνίσματος και αλκοόλ. Τα στοιχεία που εξετάσθηκαν αφορούσαν 150.000 γυναίκες από διάφορες χώρες του κόσμου. Η σημασία της έρευνας έγκειται στο γεγονός ότι συμπεριέλαβε ένα πολύ μεγάλο αριθμό γυναικών και κατάφερε για πρώτη φορά να διαχωρίσει τις επιδράσεις του αλκοόλ και του καπνίσματος όσον αφορά το ρόλο τους στην πρόκληση καρκίνου του μαστού. Το γεγονός ότι οι νεαρές γυναίκες πίνουν περισσότερα αλκοολούχα ποτά σήμερα παρά στο παρελθόν, αυξάνει τις ανησυχίες για περισσότερους καρκίνους του μαστού.

Όταν οι αρχαίοι Έλληνες ήθελαν να καθησυχάσουν τους ξένους τους ότι το κρασί που τους πρόσφεραν δεν περιείχε δηλητήριο, έπιναν στην υγειά τους. Aν και σήμερα οι κίνδυνοι από κρασί με δηλητήριο είναι περιορισμένοι, παραμένουν ωστόσο οι κίνδυνοι εξαιτίας της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών. Kατά αντιδιαστολή έρευνες έχουν δείξει ότι ενήλικες που καταναλώνουν μέτριες ποσότητες αλκοολούχων ποτών δεν κινδυνεύουν να χάσουν κύτταρα του μυαλού τους. H γνώση ότι η αλκοόλη εξαφανίζει κύτταρα του μυαλού υπάρχει επί χρόνια. Πολλές μελέτες έχουν συνδέσει το ποτό με νοητικές αδυναμίες, ενώ μακροπρόθεσμες βλάβες ύστερα από χρόνια υπερβολικής κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών έχουν τεκμηριωθεί ικανοποιητικώς. Tο αναπτυσσόμενο μυαλό είναι ιδιαιτέρως ευπαθές, όπως έχουν αποδείξει μερικές μελέτες, και γι’ αυτό οι έφηβοι αντιμετωπίζουν τους περισσότερους κινδύνους από το ποτό. Πληθώρα μελετών H Δρ Roberta J. Petnney, πρώην ερευνήτρια στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Nέας Yόρκης στο Buffalo, βρήκε ότι η αλκοόλη διαταράσσει τη λειτουργία του μυαλού των ενηλίκων με πρόκληση βλαβών σε δενδρίτες που διαβιβάζουν μηνύματα στους νευρώνες (νευρικά κύτταρα) της παρεγκεφαλίδας, μια δομή που συμμετέχει στη μάθηση και στον συντονισμό της κίνησης. H αλκοόλη περιορίζει την επικοινωνία μεταξύ νευρώνων, μεταβάλλει τη δομή τους και προκαλεί μερικές από τις βλάβες που συνδέονται με την τοξίνωση από ποτό, ωστόσο δεν σκοτώνει ολόκληρα κύτταρα. Mία μελέτη του 1999, η οποία εξέτασε μυαλά αλκοολικών ατόμων, φάνηκε να επιβεβαιώνει τα πιο πάνω. Δημοσιευθείσα στο περιοδικό Journal of Neuroscience, η έρευνα διαπίστωσε ότι άτομα που ανέπτυξαν σύνδρομο Wernicke-Korsakoff, μια σοβαρή πάθηση που καταστρέφει τη μνήμη και προξενείται από έλλειψη θειαμίνης σχετιζόμενη με τον αλκοολισμό, έδειξε σημαντική ελάττωση της πυκνότητας των κυττάρων στην παρεγκεφαλίδα. Ωστόσο, υπήρχε μικρή διαφορά μεταξύ αλκοολικών, οι οποίοι δεν ανέπτυξαν το σύνδρομο και κανονικών ατόμων, διαπίστωση που υποδηλώνει ότι ήταν κατά κύριο λόγο η έλλειψη θειαμίνης στους ασθενείς με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff που σκότωσε τα κύτταρά τους. Tελικά, η αλκοόλη μπορεί να μην σκοτώνει κύτταρα του μυαλού αυτά καθ’ αυτά, αλλά μπορεί να βλάψει μεταξύ άλλων τη λειτουργία του μυαλού.
 * Tο αλκοόλ καταστρέφει τα κύτταρα του εγκεφάλου

Η υπερκατανάλωση αλκοόλ δεν προκαλεί βλάβη μόνο το ήπαρ και στη γενικότερη υγεία του οργανισμού αλλά και στην όσφρηση. Μια ομάδα Αυστριακών επιστημόνων υπέβαλαν σε έρευνα 30 αλκοολικά άτομα, σε μια προσπάθεια να αποτιμήσουν τις οσφρητικές ικανότητές τους. Στους συμμετέχοντες ζητήθηκε να αναγνωρίσουν και να ξεχωρίσουν διαφορετικούς τύπους οσμών, ενώ επιπλέον τους ζητήθηκε να αποφύγουν να φορέσουν οι ίδιοι άρωμα ή καλλυντικά, να καπνίσουν καθώς και να καταναλώσουν οτιδήποτε άλλο εκτός από νερό για χρονικό διάστημα 30 λεπτών πριν από τη διεξαγωγή της έρευνας. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ήταν ότι στο σύνολό τους τα άτομα της έρευνας ήταν λιγότερο ικανά να αναγνωρίσουν ή να ξεχωρίσουν ακόμη και τις πιο κοινές οσμές σε σχέση με άλλα 30 υγιή άτομα, που αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Τα στατιστικά στοιχεία έδειξαν ότι το 57% των αλκοολικών ατόμων εμφάνισαν μειωμένη ικανότητα όσφρησης, σε σχέση με μόλις 13% των ατόμων στην ομάδα ελέγχου. Τα συμπεράσματα της μελέτης είναι αντίθετα με παλαιότερη μελέτη που υποστήριζε ότι η όσφρηση των ατόμων με εξάρτηση από το αλκοόλ ήταν ίδια με εκείνη ατόμων που δεν παρουσίαζαν αντίστοιχο πρόβλημα.
 * Το αλκοόλ μειώνει την ικανότητα της όσφρησης

Η κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών δεν είναι υπόθεση της σύγχρονης κοινωνίας. Είναι συνήθεια τόσο παλιά όσο και η κοινωνική ζωή των ανθρώπων. Η κατανάλωση χαμηλών ποσοτήτων οινοπνευματωδών ποτών, συνήθως δεν προκαλεί ιδιαίτερα προβλήματα υγείας. Προβλήματα υπάρχουν από τη στιγμή που υπάρχει εξάρτηση ενός ατόμου από το αλκοόλ. Εξάρτηση υπάρχει, όταν το άτομο ικανοποιείται μόνο με τη συνεχή και σε μεγάλη ποσότητα κατανάλωση αλκοολούχων ποτών. Η εξάρτηση από το αλκοόλ είναι ανάλογη με την εξάρτηση από τις ναρκωτικές ουσίες. Ωστόσο δεν κινδυνεύουν για βλάβη της υγείας μόνο οι αλκοολικοί. Εξ' ίσου κινδυνεύουν και αυτοί που χαρακτηρίζονται ως "κοινωνικοί" πότες, εφ' όσον η καθημερινή τους κατανάλωση ξεπερνάει κάποια όρια. Oι βλάβες που μπορεί να προκαλέσει το αλκοόλ είναι:
 * Προβλήματα υπερβολικής χρήσης αλκοόλ
 * αφυδάτωση
 * στομαχικές διαταραχές (γαστρίτιδα, αιμορραγίες, έλκη)
 * υψηλή αρτηριακή πίεση
 * έλλειψη βιταμινών
 * σεξουαλικές διαταραχές
 * εγκεφαλικές βλάβες
 * αρρώστιες των μυών
 * προβλήματα στο νευρικό σύστημα
 * ηπατικές βλάβες
 * καρκίνο στόματος, λάρυγγα και οισοφάγου
 * περισσότερες επιπλοκές στους διαβητικούς

Εάν πίνετε λίγο και όχι πολύ συχνά, οι κίνδυνοι για την υγεία σας είναι πολύ μικροί. Όσο όμως η συχνότητα και η ποσότητα του αλκοόλ αυξάνονται, τόσο αυξάνονται και οι κίνδυνοι. Το πιο σημαντικό είναι να γνωρίζετε την ποσότητα του αλκοόλ που περιέχει το ποτό σας και πως να το συγκρίνετε με τα διάφορα ποτά.

Διεθνώς έχουν θεσπιστεί όρια κατανάλωσης του αλκοόλ για ασφαλή χρήση στους ενήλικες. Αυτά τα όρια σε μονάδες μοιρασμένες μέσα στην εβδομάδα είναι: μέχρι 21 μονάδες (ποτά) για τους άνδρες, μέχρι 14 μονάδες (ποτά) για τις γυναίκες.

Μία μονάδα είναι:

ή 1 μικρό ποτήρι μπύρα ή 1/2 μεγάλο ποτήρι μπύρα ή 1 ποτήρι ουίσκι ή άλλο ποτό της ίδιας κατηγορίας ή 1 ποτήρι κρασί ή 1 ποτήρι λικέρ ή 1 ούζο

Αυτά με τον συνηθισμένο τρόπο σερβιρίσματος, παρέχουν την ίδια περίπου ποσότητα αλκοόλ.


 * Η επίδραση του οινοπνεύματος στο ανθρώπινο σώμα

Το οινόπνευμα από την στιγμή εισόδου του στον ανθρώπινο οργανισμό ερεθίζει τη στοματική κοιλότητα και τον οισοφάγο. Στη συνέχεια περνά στο στομάχι, όπου προκαλεί αυξημένη έκκριση γαστρικών υγρών. Από κει περνά στο λεπτό έντερο. Η αλκοόλη απορροφάται εύκολα από τα περισσότερα τμήματα του πεπτικού συστήματος, ταχύτερα όμως από το λεπτό έντερο. Η ταχύτητα απορροφήσεως τηςαλκοόλης, επομένως και ο χρόνος εμφανίσεως των επιπτώσεων της, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Από την πληρότητα του στομάχου (το γεμάτο με τροφή στομάχι επιβραδύνει την απορρόφηση), από το είδος του ποτού και από την περιεκτικότητα του σε αλκοόλη, από το βάρος του σώματος, από την ψυχική διάθεση του χρήστη (κούραση, άγχος), από το μεταβολισμό του χρήστη (η μεταβολική διαδικασία διαφέρει από άνθρωπο σε άνπρωπο καθώς και η διαπερατότητα του γαστρικού και εντερικού βλεννογόνου). Μετά την απορρόφηση της, η αλκοόλη διαχέεται μέσω του αίματος σε όλους του ιστούς και τα βιολογικά υγρά του σώματος. Έτσι μπορεί να εντοπιστεί στον εκπνεόμενο αέρα και στα ούρα. Οινόπνευμα υπάρχει επίσης στην κυκλοφορία του εμβρύου όταν η έγκυος καταναλώνει αλκοολούχα ποτά. Σοβαρά προβλήματα όπως διανοητική καθυστέρηση ή ηπατικές διαταραχές, προκαλούνται στο έμβρυο από την κατανάλωση αλκοόλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το οινόπνευμα επιδρά κυρίως στο νευρικό σύστημα. Αν η συγκέντρωση στο αίμα είναι μικρή, εξασθενεί η μνήμη και η αντίληψη, χάνεται ο ειρμός της σκέψης και διαταράσσεται η ομιλία. Χαρακτηριστική αντίδραση στο οινόπνευμα είναι η απώλεια αυτοελέγχου και η εμφάνιση συναισθηματικών εκρήξεων. Το ‘‘ευφορικό’’ αποτέλεσμα δίνει την εντύπωση ότι η δράση του οινοπνεύματος στο νευρικό σύστημα είναι διεγερτική. Στην πραγματικότητα όμως είναι έντονα κατασταλτική, έχει δηλαδή καταπραϋντική δράση. Η χρόνια κατανάλωση οινοπνεύματος προκαλεί πολυάριθμες παθήσεις, όπως είναι η χρόνια γαστρίτιδα, διαταραχές της λειτουργίας του παγκρέατος και του νευρικού συστήματος. Επειδή ο μεταβολισμός της αλκοόλης γίνεται κυρίως στο συκώτι, η συχνή και μακρόχρονη χρήση νεκρώνει τα κύτταρα του (κίρρωση του ήπατος). Ύστερα από χρόνια χρήση οινοπνεύματος χρειάζονται υψηλότερα επίπεδα αλκοόλης στο αίμα, για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε προοδευτική αύξηση της κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών. Με την πάροδο του χρόνου ο άνθρωπος αποκτά εξάρτηση (αλκοολισμός). Η διακοπή δηλαδή λήψης αλκοόλης προκαλεί δυσάρεστα συμπτώματα όπως κεφαλαλγία, νευρικότητα, ναυτία, πυρετό, ψευδαισθήσεις.